CSS Menu Expand Css3Menu.com

کیمیا

دغدغه‌هایی از جنس دین، فرهنگ، ادبیات و شاید هم کمی علم

قالب فارسی
بنر 7

کیمیا

دغدغه‌هایی از جنس دین، فرهنگ، ادبیات و شاید هم کمی علم

منوها بازشونده هستند، کلیک کنید!
کیمیا

سلام
۱. کیمیا -از سال ۱۳۸۴ تا حالا- دیگر تبدیل به مرجعی شده برای تمام کارهایی که در دنیای مجازی و بعضا غیرمجازی انجام می‌دهم که خیلی هم زیاد است. اگر فقط برای خواندن چرندیات بنده اینجا آمده‌اید، یا دست‌نوشته‌ها را از منوی وبلاگ ببینید یا به این آدرس سر بزنید: ndoustali.blog.ir
۲. اگر دنبال چیز خاصی آمده‌اید، از قسمت موضوعات استفاده کنید؛ ضمنا از منوی آبشاری و مخصوصا کلمات کلیدی یا همان تگ‌ها هم غافل نشوید. برای دسترسی به نام شاعران و دسته‌بندی اشعار آیینی از زیرمنوی به بهانه‌ی شعر استفاده کنید.
۳. وجود شعر از شاعران مختلف در کیمیا -چه آیینی و چه غیر آن- لزوما به معنای تایید محتوا یا -احتمالا- گرایش فکری خاص شاعر نیست. اینجا در واقع دفتر شعر من است. سعی می‌کنم هر شعری که می‌خوانم را در آن ثبت کنم. در واقع این‌ها انتخاب‌های بنده نیست، فقط اشعاری است که می‌خوانم. سعیم بر این است که حتی‌المقدور شعرهایی که شاعرش ناشناس است را ثبت نکنم.
۴. اگر علاقه دارید شعرتان در کیمیا ثبت شود، بنده با افتخار در خدمتم؛ اثرتان را یا یک قطعه عکس از خودتان -جسارتا با حفظ شئونات- در اندازه‌ی ۱۵۰ در ۴۰۰ پیکسل به ایمیل kimia514@gmail.com یا آی‌دی تلگرامی @naser_doustali ارسال کنید.
فعلا همین
یاعلی

بخش‌های ویژه
می‌خواهم کمک کنم
به کیمیا چه امتیازی می‌دهید؟
آخرین نظرات
  • ۳۰ مرداد ۹۸، ۱۳:۱۵ - ارام
ترجمه‌ی کیمیا به دیگر زبان‌ها
لوگوها
امکانات
filesell

شهید اول کیست؟

سه شنبه, ۱۱ مرداد ۱۳۹۰، ۰۹:۴۰ ب.ظ
زندگی‌نامه شهید اولشمس‌الدین محمد بن مکّی جبل عاملی معروف به شهید اول، نخستین فقیهی است که با این عنوان شهرت یافته است. بی‌تردید قبل از این فقیه امامی، تعداد زیادی از عالمان شیعه جان خود را بر سر عقیده نهاده و به شهادت رسیده بودند، اما ویژگی‌های علمی و آثار فقهی و تأثیرگذاری این فقیه نامی بر عرصه‌ی فقاهت و اندیشه‌ی ولایی، سبب گردید تا درخشش سیمای علمی و اجتماعی او بر دیگر همگنانش چنان امتیاز یابد که نام «شهید اول» بر او نهند.ولادت بر اساس مشهورترین نظر، شمس‌الدین محمد بن مکّی در سال  734 هـ .ق در روستای جزین از آبادی‌های منطقه‌ی کوهستانی جنوب لبنان ـ جبل عامل ـ دیده به جهان گشود. خاندان پدر آن فقیه بزرگ، ابو محمد مکّی بود که جمال‌الدین یا شرف‌الدین لقب داشت و مادر مکرّمه‌اش، بانویی از آل معیّه، از خاندان علوی ساکن در عراق بوده است. تبار والای شهید اول را منتهی به چهار قبیله‌ی هَمدان، اوس، خزرج و مطلّب شمرده‌اند که در شمار نامی‌ترین و محترم‌ترین قبایل عرب صدر اسلام قرار داشته‌اند و نسب وی را از جانب مادر به «سعد بن معاذ» منتهی دانسته‌اند.سعد بن معاذ همان شخصیت صحابی و مورد احترام پیامبر(ص) بود که بزرگ قبیله‌ی اوس، به شمار می‌آمد و در جنگ بدر پرچمدار آنان بود و در نبرد احد نیز حضور داشت و در جنگ خندق جراحتی برداشت و به همان جراحت از دنیا رخت بربست. پیامبر در مرگ او اندوهگین شد و فرمود: «اهتزّ عرش الرحمن لموت سعد بن معاذ.» مراحل تحصیل و رشد شهید اول، دوران کودکی و نوجوانی را در زادگاه خود سپری کرد و تا شانزده سالگی از محضر پدرش که در شمار عالمان آن زمان محسوب می‌شد کسب دانش کرد و مقدمات علوم دینی و فقه را آموخت و برخی علوم دیگر چون ریاضی را نزد عموی پدرش ـ شیخ اسدالدین صائغ جزینی ـ فراگرفت.از منابع تاریخی در جایی چنین استفاده می‌شود که او پس از این دوره و در اوایل بلوغ؛ یعنی سال 750 هـ .ق هجرت علمی خود را به سمت عراق آغاز کرده است و در این سال به حوزه‌ی حلّه که در قرن هشتم هجری دوره‌ی اوج و شکوفایی خود را می‌گذرانده گام نهاد و طی پنج سال اقامت و تحصیل در آن حوزه‌ی بزرگ از محضر عالمانی چون: سید فخار موسوی، ابن معیه، ابن نمامی حلّی و... بهره برد. او طی این زمان از سوی استادان خود اجازه‌هایی را در زمینه‌ی فقه و حدیث دریافت کرد و پس از آن به بغداد، کربلا و نجف سفرهایی داشت و حتی نزد برخی از محدثان و مشایخ اهل سنّت در مکه، مدینه، بغداد، مصر، دمشق و بیت‌المقدس استماع حدیث داشته و از آنان روایت کرده است.او پس از این هجرت علمی در سال 755 هـ .ق به وطنش جزین بازگشت. استعداد ذاتی و مسافرت‌های علمی و حضور او در مراکز مختلف علمی آن زمان سبب شد تا او در رشته‌های مختلف علمی، فقهی و ادبی سرآمد گردد و به عنوان چهره‌ای ممتاز و شاخص در میان عالمان آن عصر جلوه نماید. تا آنجا که اهل سنت نیز برای دریافت فتاوای فقهی خود به او مراجعه کرده و وی بر اساس مذهب آنان نظر می‌داد و این شک و کینه‌ی برخی عالمان غیر امامی را برانگیخت و آنان با کینه بر نیروهای سیاسی آن عصر زمینه‌ی شهادت او را فراهم آوردند!میراث ماندگار بهترین گواه برجستگی شخصیت علمی و فقهی شهید اول، آثار گران‌سنگی است که از او بر جای مانده است. آثاری چون: اللمعة الدمشقیة، الدروس، اربعون حدیث، القواعد، الکلیة الاصولیة و النوعیة، غایة‌المراد، ذکری الشیعه فی فقه الشیعه و...درباره‌ی آثار فقهی آن فقیه امامی، گفته‌اند: او نخستین کسی بود که فقه شیعه را از آمیختگی با آرای فقهی عامّه دور نگاه داشت و در کار تدریس، آرای شیعه را پیراسته‌ از آرای عامه آورد.شهید اول علاوه بر تدوین کتب علمی، به تربیت شاگردانی همت گمارد که هر کدام به نوبه‌ی خود، خطّ فقهی و علمی و عقیدتی شیعه را پی گرفتند و در شکوفایی شجره‌ی فقهی امامیه کوشیدند. شاگردانی چون: جمال‌الدین مقداد بن عبدالله معروف به فاضل مقداد (826 م)، شمس‌الدین محمد بن تاج‌الدین کرکی، زین‌الدین ابوالحسن خازن حائری، شمس‌الدین محمد بن علی، شیخ زین‌الدین ابو الحسن علی بن بشارة، جمال‌الدین احمد بن ابراهیم، شیخ عز الدین حسن بن سلیمان حلّی - عنوان مختصر کتاب بصائر الدرجات- سید شمس‌الدین ابوعبدالله محمد بن محمد و جمعی دیگر که بیشتر آنان اجازه‌ی اجتهاد را از استاد خود دریافت کرده و خط فقاهت را پی گرفتند که درشمار آنان باید نام چهار پسر آن شهید را نیز ملاحظه کرد.شهرت و جایگاه اجتماعی نشانه‌های تاریخی گواهی می‌دهد که شخصیتی چون شهیداول، حرکت عملی خود را در انزوای مداوم و محافل تخصصی پی نمی‌گرفته است بلکه علاوه بر حضور جدّی در مراکز علمی و فقهی با متن جامعه‌ی شیعی و اسلامی در ارتباط بوده است و از این طریق بحث و مناظره‌ی علمی در صدد گسترش اندیشه‌های خود بوده است.دومین گواه مرجعیت اجتماعی و شهرت فرامنطقه‌ای شهید اول، نامه‌ای است که «سلطان علی بن مؤید» که در آن عصر بر خراسان حکمرانی می‌کرد برای وی ارسال داشته و از وی با عباراتی بلند یاد کرده و استدعا داشته است تا برای رهبری امور دینی شیعیان آن خطّه به خراسان هجرت کند! شهادت با این که بیش از 52 سال از عمر پرثمر این فقیه امامی نگذشته بود، بدخواهی برخی عالمان درباری چون ـ ابن الجماعه ـ سبب شده تا لجاج و عناد عوام اهل سنّت علیه او برانگیخته شود و با گواهی عامیان، این عالم بزرگ، موحد و متّقی به فساد عقیده و حمایت از مذهب نصیریه و غالیان متهم گردد و پس از تحمّل یکسال حبس در قلعه‌ی دمشق در روز پنجشنبه نهم جمادی‌الاول سال 786 هـ .ق در داخل همان قلعه با شمشیر اعدام شود و سپس با کینه‌توزی برخی متعصبان بدن پاکیزه‌اش به دار آویخته و سپس سنگسار گردد و در نهایت آتش زده شود!او نه اولین شهید راه ولایت و خط امامت بود، و نه آخرین آنها ولی در خط سیر این مسیر نورانی به عنوان اولین فقیهی شناخته شد که وقتی کتاب جهاد را نوشت و آرای فقهی خود را تدوین کرد با خون خویش آن را امضا نمود!سلام بر او آن‌گاه که زاده شد و آن زمان که بدن مطهرش بر دار کینه‌های کهنه‌ی اهل فساد آویخته گردید و آن هنگام که برانگیخته می‌شود و به حقانیت و مظلومیت خود گواهی می‌دهد و فتاوای کینه و لجاج را به داوری حق می‌طلبد! منبع    
  • ناصر دوستعلی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
مهم! با توجه به اینکه امکان پاسخ به نظرات خصوصی وجود ندارد لذا در صورت تمایل برای دریافت پاسخ، نظر خود را به صورت خصوصی ارسال نفرمایید. با تشکر!
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی








هدایت به بالای صفحه

تصویر ثابت